کتاب «فرهنگ شهادت از دیدگاه قرآن و سنت» اثری از دکتر مجتبی نوروزی است که فرهنگ شهادت را با استناد به قرآن کریم و تفاسیر دانشمندان شیعه و سنی و روایات معصومین (ع) مورد بررسی قرار داده ‌است.

به گزارش خبرگزاری رسا، نویسنده در این کتاب بیان می دارد که شهادت در فرهنگ اسلامی دارای دو معنای متفاوت است: معنای خاص و دیگری معنای عام و گسترده.

معنای خاصّ شهادت همان کشته شدن در راه خدا در میدان جهاد است که احکام خاصّی در فقه اسلامی دارد، امّا معنای وسیع شهادت که در روایات فراوانی به آن اشاره شده، این است که انسان در مسیر انجام وظیفه‌ی الهی کشته شود یا بمیرد و هر کس در حین انجام چنین وظیفه ای به هر صورت از دنیا رود، شهید محسوب می‌شود.

در واقع این گونه افراد در حکم شهید هستند و خداوند از فضل و رحمت خویش، اجر و منزلت شهیدان را به این گونه افراد داده است، ولی احکام خاص شهید را ندارند.

قرآن کریم در ده مورد بحث «شهید و شهادت» را مطرح کرده و در آن به مواردی چون حیات و زنده بودن شهیدان، نائل شدن به رحمت و مغفرت الهی، بخشش گناهان شهید و داخل شدن در بهشت اشاره کرده است

نویسنده در نخستین فصل از این کتاب به مفهوم شهید و شهادت در لغت و اصطلاح توجه نشان داده و در ادامه دلیل نامیدن «کشته شده در راه خدا» به عنوان «شهید» را بیان می دارد.

در فصل دوّم کاربرد قرآنی مادّه «شهد» و مشتقّات آن مورد بررسی قرار گرفته و معنای هر یک از آن واژه‌ها با استناد به تفاسیر مختلف بیان شده است. تبیین مفهوم فرهنگ شهادت و کارکردهای مختلف آن از مباحث فصل سوّم این کتاب می باشد.

مولف در فصل چهارم با عنوان امام حسین(ع) احیاگر فرهنگ شهادت به موضوع شهادت طلبی در نهضت حسینی پرداخته است.

مولف در فصل سوم "جهاد" را از جهت لغوی و اصطلاحی تعریف کرده و این مفهوم اسلامی را از دیدگاه قرآن و احادیث مورد بررسی قرار داده است.

دکتر نوروزی در فصل ششم که مهم‌ترین فصل کتاب می‌باشد به دیدگاه قرآن پیرامون «شهید و شهادت» پرداخته و تمام آیات در این موضوع را استخراج نموده است. وی معتقد است که قرآن کریم در ده مورد بحث «شهید و شهادت» را مطرح کرده و در آن به مواردی چون حیات و زنده بودن شهیدان، نائل شدن به رحمت و مغفرت الهی، بخشش گناهان شهید و داخل شدن در بهشت و... اشاره کرده است.

کاربرد واژگان «شهید و شهادت» در احادیث، فضیلت و ارزشمندی شهید و شهادت، عشق به شهادت و آرزوی آن در بیان ائمّه‌ی معصومین(ع) و در ادعیه و زیارات از موضوعات فصل هفتم این کتاب می باشد.

فصل هشتم که آخرین فصل این کتاب می باشد، درباره ی کسانی است که در حکم شهیدند. این افراد اگرچه در میدان جهاد به شهادت نمی‌رسند و چه بسا در بستر خود می‌میرند، امّا در پیشگاه خداوند شهید محسوب می‌شوند و در روایات و احادیث نیز از آن‌ها تعبیر به شهید شده است. مانند افرادی که به وسیله‌ی بعضی از بیماری‌ها و حوادث خاص از دنیا می‌روند، کسانی که مرگ آن‌ها در راه طلب علم، دفاع از جان، مال، حق، خانواده و همسایه، پاسداری و حراست از مرزها، داشتن ایمان و معرفت به خدا و رسول(ص) و اهل بیت(ع) او و... می‌باشد.